bardzo nie na rękę, że w grudniu jest zimno, dlatego pomagamy mu wyładować energię w domu.

śniadaniowym świeża sroka. Szczęśliwie narobiła tyle hałasu, że nas obudziła i została wypuszczona przez okno. Edward musiał zadwololić się suchą karmą.

witasz się ze swoim kotem, po czym odkrywasz, że masz krew na rękach, a nie jest to twoja krew, to wiedz, że coś się dzieje ;-)

Edward zdarł sobie skórę na policzku i właściwie kontuzja jest prawie żadna, tylko trafił w jakieś naczyńko, co dało dość spektakularny efekt.

uznał, że obejście domu dookoła jest zdecydowanie zbyt wyczerpujące, więc postanowił, że będzie wracać przez okno w kuchni. Pokazywanie mu słusznej drogi przez klapkę w drzwiach kompletnie mija się z celem, Edward się nie poddaje.

się chłodne, więc Edward szuka schronienia na wszystkich okolicznych klatkach schodowych, bo do domu mu się nie chce wracać. W związku z tym znów telefon urywa się od zgłoszeń z geolokalizacją Edwarda.

Wczoraj na przykład zadzwonił Pan i zapytał ile ma mi zapłacić za tego kota, bo on go chce i mi nie odda :)

przekonać Edwarda, że mógłby poleżeć na moich kolanach chociaż przez minutę czasem. Nie wiem, co mi przyszło do głowy. Edward zrozumiawszy moje zamiary, obrażony niezwłocznie opuścił lokal i udał się na miasto.

Edwarda można wyciągnąć dwa wnioski. Albo idzie sroga zima, albo Edward gdzieś wyjeżdża, bo pakuje się za trzech.

ucieszył się z mojego powrotu z wakacji, że po raz pierwszy od wielu tygodni przespał noc w łóżku w moich nogach.

i mówi tak

Pani: Dzień dobry, bo pani kot tutaj siedzi.

Ja: Czyli gdzie?

Pani: No tu pod klatką

Ja: Pod jaką klatką?

Pani: Tu pod blokiem

Ja: Ale którym blokiem?

Pani: No 35.

Ja: 35 co? Ulica iksińska?

Pani: No tak.

Oczywiście jest to budynek z którym graniczymy przez płot, a Edward sam wrócił do domu 5 minut później, ale rozmowa była bardzo pouczająca :)

dzwonił mój telefon raportując kolejne punkty na mapie przemieszczania się Edwarda. Na szczęście rano dowiedziałam się, że Edward przepycha się na fotelu z moją mamą, więc można uznać, że poszukiwanie nowego domu znowu się nie udało.

nam bardzo dużo uczuć, kiedy w domu gotuje się rosół.

trwało dwa tygodnie i pan kotek wyzdrowiał. Po długim areszcie domowym doznał takiego szoku, gdy wypuściliśmy go do ogródka, że całą noc biegał pod drzwiami, wchodził i wychodził. Chyba z braku odwagi żeby pójść dalej.